هي ميشينيم نقشه ميکشيم ...

بعد ميايم اجرا کنيم...

ييهو حالمون گرفته ميشه...

خدايا برا چي؟

براي اينکه:

(اين يکي از نوشته هايي بود که روي ديوار اتاقم نصب کردم)

بشارتي به قلب ها

طبيب آمده است!

دل هاي باراني خوب ميدانند که هوا آفتابي شده است

چندي است که ميبينم ...از روي عکس روي ديوار اتاقم که تويي...چندي است که ميبينم دلت از دستم گرفته است...و ابروانت خبر از بي کفايتي من مي دهند و چشمانت رو به قرمزي مي رود...

نمي دانم چشمان من گرفته است و يا تو غضب مي کني بر دلم.امسال گذشت و تنها تو و يارانت مانديد برايم و شرم ميکنم بگويم مي خواهم راهت را با عشق ادامه دهم...جو هم چيز بدي است که نبايد به آن دل مي بستم...امسال تلاش هايم رو به افول مي رفت و در درياي طوفاني خلف وعده سوختم...ونقشه را از حفظ رفتم و گويي خطا حفظ کرده بودم.مي خواهم بگويم خطا از من بود سردار خيبر!

نمي خواهم ديگر خطا بروم...راهنما يي مي خواهم عزيز جان!

مي دانم دست رد به من نشان نمي دهي.ترا به خدايمان قسم ديگر ابروان گره کرده ات را باز کن...قول مي دهم قول مي دهم!که حواسم را بيشتر جمع کنم.تا ديگر خلف وعده،حقيقي نشود...

                                                قول مي دهم سردار ِ همت!

اينجا همه چي حساب داره...

يه روز ناراحتيم و يه روز شاد...

يه روز عصباني و يه روز...

به قول اون پيامک پريساکه نوشته بود:اين نيز بگذرد...

اين روزها خدا داره هم امتحان ميکنه هم ياد ميده...تو مدرسه بعضي معلم ها امتحان هاشون سخته اما چيزي که ياد ميگيريم از اين امتحان ها صد برابر درس بقيه معلم ها مي ارزه...خدا هم بالاتر از اين معلم ها و برتر از اونها بهمون ياد ميده که بايد چيکار کرد...

حالا که فکرش رو ميکنم اگر توي بعضي از کارها ناراحتي نميومد سراغم و سختي نميکشيدم اگر به هدفم هم ميرسيدم خيلي خام و کم ارزش بود...

انگار خدا داره ميگه:

ببين فاطمه!هنوز بچه اي !

به قول استاد جوادي آملي که پارسال تو يکي از نمازهاي جمعه ي قم فرمودند:اگه عالم بشي و بگي خدايا عالم شدم بي آبروت ميکنند ميگن :همه اينها رو که ما بهت داديم!

آره...درس خوندن توي مدرسه معارف و مغرور نشدن و خود گم نکردن خيلي سخته...

خدا اين روزا خيلي داره برام تريپ رفاقت مي زاره و اين منم که بايد جبرانش کنم...اين منم که بايد از امتحان هايي که ميگيره و درس هايي که ميده چيزي رو که فهميدم عمل کنم ...عمل....

و بايد حواسم باشه اين عمل تبديل به يه شعار نشه مثل همه ي شعارهايي که الان قديمي شدند و هي ازشون دم ميزنيم...

مثل زندگي ....مثل زندگي که گاهي يادمون مي ره زندگي يعني : زنده گي يادمون ميره بايد زنده باشيم...

و به ياد خدا بودن که توي رسانه ها ازش دم ميزنند و ما هم ازش دم ميزنيم...

ديروز چه روزي بود...راديو تهران بود يا جوان يادم نيست...برنامه اي با نام آقا امام زمان  عج بود و موسيقي پخش مي کرد...

راديو جوان هم که الحمدلله هميشه دم از به ياد خدا بودن ميزنه و...

و خود ما که بدتر از اينها...ما که ميگيم اينا چرا اين حرفا رو ميزنند و عمل نميکنند و آدم بايد عمل  کنه و حتي به اين حرفمون هم عمل نميکنيم...

واي به حال ما...واي به حال ما

از خونه مادر بزرگم داشتم ميومدم خونه خودمون...مامانم که شمال بود و من هم بايد تنها ميومدم...رفتم ميدان خراسان تا اتوبوس هاي برقي امام حسين رو سوار بشم و از مترو امام حسين برم علم و صنعت...يک آقايي اومد و گفت:خانم اتوبوس برقي نيست منتظرش نشيد ميخوايد بريد امام حسين اينو سوار شيد...سوار همون اتوبوس شدم و حرکت...رسيديم اداره برق خ پيروزي آقاي راننده گفت همه پياده!ايستگاه آخره.همه مسافرين هم که با نيت رفتن به ميدان امام حسين سوار شده بودند شروع کردند به داد و بيداد و ميگفتند که يعني چي و اينا.خلاصه به زور راننده مسافر هارو پياده کرد.اکثر مردم هم شروع کردند به فحش دادن و اينکه ايشالا لعنت شي و مارو علاف کردي و خدا پدرو مادرتورو لعنت کنه و دعاهاي بد در حق راننده از جمله اينکه الهي خدا زن و بچتو اسير کنه و ...

نتونستم به اين خانم ها و آقايون که بعضي هم ادعاي متشخصي مي کردند و تفکرشون اين بود که آدم بايد خوب(!) باشد بفهمونم که ببين خانم!...نميگم که درد دل کنم با اين وبلاگ!اينو ميگم که هرکسي اين وبلاگ رو ميخونه حداقل در اين مورد...

آخه خانمي که ادعاي شخصيت ميکني!لعنت کردن هم جزء کارهاي خوبه ما آدم هاست؟مي دونيد که لعنت بر ميگرده به خود آدم ؟بله!لعنت بر مي گرده حتي اگر پدر و مادر از شدت دلشکستگي فرزندش رو لعنت کنه!آقا خدا ميگه من بهت گفته بودم که بنده هامو ببخش تا ببخشمت!نبخشيدي؟هم تو لعنت مي شي هم اوني که لعنت کردي!من گفته بودم بنده ها مو ببخش!خلاصه از اين به بعد اگر هوس لعنت کردن کرديد بدونيد خودتون هم پايه اش هستيد...

اصلا از اين بگذريم..آقا لعنت کردي حالا طرف رو...گيريم که دوتا فحش هم بهش دادي...اومديم و اونم خيلي ناراحت شد...چي از کار شما درست ميشه؟غير از اينه که اعصاب خودت رو خورد کني؟

از اينم بگذريم...

آيا نميشه با يکم صبر يک راه ديگه براي رسيدن به مقصدت انتخاب کني؟از م امام حسين هرکسي قصد داشت به يه جايي بره...منم ميخواستم برم مترو...بدون لعنت کردن و فحش دادن هم رسيدم!خيلي هم راحت!از م شهدا رفتم خ مجاهدين اسلام و اتوبوس م بهارستان رو سوار شدم و رفتم مترو...حالا اينکه وقتي رسيدم ايستگاه دانشگاه علم و صنعت يکي از دوستام باهام تماس گرفت و يه خبر خيلي خوب بهم داد هم مطمئنم نتيجه اين بود که حداقل اونموقع که همه راننده رو لعنت ميکردند تو دلم ميگفتم خدايا نکنه اينجوري شه ...نکنه زن و بچش چيزيشون بشه نکنه پدر مادرش لعنت بشن آخه به اونا چه ربطي داره...

آره همه چي حساب کتاب داره...لعنت هايي که مثل نقل و نبات مياد و صبري که همه چيز رو درست ميکنه...

ما ها بايد بيشتر از اينها صبور باشيم...

باخون گلو وضو گرفتن عشق است

جان دادن و آبرو گرفتن عشق است

در ميکده ي جنون عاشورايي

از دست خدا سبو گرفتن عشق است

يک ذره نور...يادتونه حرف خودتون: بهشت و جهنم همين جاست...

منم ميگم نور همين جاست.فقط بايد زاويه ديدمون و زاويه عمل به ديدمون عوض بشه...همين کافيه.

وقتي به اين فکر ميکنم که چي من رو کشوند تا به اينجا که حالا بايد توي يه رشته اي درس بخونم

که براي خيلي ها ناشناخته است ميبينم نور بود رفتم دنبالش اون بالا بالايي هم بهم نه نگفت...يادتونه

اون عيد که اومد وسط چند جلسه کلاسهامون فاصله انداخت؟اون فاصله وقتي بود که بايد زاويه

ديدم رو ميچرخوندم سمت معشوقي که هميشه به فکرمه...گرچه آروم رفتم اما پيوسته رفتم...

نميگم رسيدم اما راه رو نشون دادند...گاهي اوقات انتظار براي بعضي چيزها تا ابد هست و به سر نميرسه...

"مبادا روزمرگي شب و روز مارا بفريبد و از اين حقيقت غافل شويم"شهيد سيد مرتضي آويني.به خيلي

خواسته ها نه گفتم و به خيلي خواسته ها عمل کردم...جلوي خيلي حرفا ايستادم و از خيلي حرفها گذشتم...

براي اثبات حقم تو اين دنيا خيلي جاها ايستادم و خيلي جاها گذشتم...هنوز هم حق نور رو ادا نکردم هنوز

جبران نکردم هديه اي رو که نور بهم داد...يه روزنه نبود !يه آسمون بود...يه آسمون بدون ستاره...

امسال که بعد 4سال برگشتم پيشش بهش سلام کردم...همشون جواب دادند...همشون گفتند دير اومدي!4

ساله گذاشتي رفتي نه يه خبري نه چيزي .از درست بگو از زندگيت بگو از دنيات بگو...اصلا بگو ببينم

حق مارو چجوري جواب ميدي؟چقدر بيخيالي رفيق!گفتم بيخيال نيستم!گفت هستي که هستي!

هي بگو خدا اينجور کرد خدا اونجور کرد حق اين بود و ناحق اون من اينجوري اون اونجوري اين

کاراي خوبم اينا هم کاراي بد...ميگفت پس کي ميخواي آدم بشي؟ميگفت يادته4سال پيش

ميخواستي بشي مثل رفيق رفقاي اين ديار؟گفتم اينهمه کار کردم نميبيني بهت نشون بدم!

گفت اون کارهاتو واسه خودت نگه دار تازه به درد خودتم نميخوره همرو بريز تو زباله دونيه تاريخ!

گفتم چرا ميزني؟گفت زدن هم داره!نشستي يه گوشه دنيا هي شعار ميدي هي

دم از ما ميزني هي خدا رو قسم ميدي هي ميگي اينجور هي ميگي اونجور بس کن ديگه از دستت

خسته شديم!بس که بچه اي!گفتم بچه؟گفت آره!بچه اس اوني ما بگيم ازش خسته شديم

!بچه ميفهمي!گفت بسه اين امر به معروفا و نهي از منکرا!بسه دم ما زدن!

بسه دم از آقا مون زدن! گفت:مي دوني چيه؟

اگه بياي اينور آب و اون بالابالايي بهت بگه من بنده اي که امام زمانش باهاش نباشه رو نميشناسم

چي کار ميکني؟گفت:چند تا از کارهاي يک روزت بخاطر خداس؟چند تا؟يکي خويه؟دوتا چي؟

اما تو حتي نصفي هم نداري...گفت اگه اينجا نشکني اونم بعد 4سال ! ديگه نميشکني!

اونوقت هي قد علم ميکني و يه روز پايين رو ميبيني ،ميبيني هرچي قد علم کردي داره

فرو ميريزه!اينه وقتي هرکاري ميکني بخاطر خودته!حرف ميزني پاش وايسا...يا بيا طرف

حسينيا و زينبي کار کن و يا برو طرف يزيديا و ..... وسط بري وايسي ها هيچي نميشي!

هم از طرف ما حسينيا تير ميخوري و هم از طرف اون يزيديا...عاشورا مي خوانيم تازه گريه هم ميکنيم!

اشک ميريزيم لگن لگن و بهشت ميخواهيم جنه جنه!گفتم خب عاشورا که بايد بخونيم ديگه...

گريه هم امون نميده که نياد...گفت:راه رو گم نکن!من و امثال من از اين عاشورا خوندن اين نشد!

عاشورا خواننده نميخواد!عاشورا بازيگر ميخواد!هي نگو يزيد چيکار کرد بگو مولامون حسين چي کرد...

ورق سفيد همش وصله!گفت بنده هرچي از خودش راضي تر معرفتش به معشوق کمتر...

بشين دعوا کن باخودت عيب هاي خودتو درست کن وگرنه ...تو بودي که ميگفتي فقط اون

بالايي رو ميخواي؟گفتم:آره من گفتم! گفت توگفتي؟گفتم آره من گفتم...گفت تو بودي ميخواستي

حسيني شي؟گفتم آره من ميخوام حسيني شم!گفت:

چي شد حسيني؟زندگيت داره يزيدي ميشه!

گفت عاشورا خوندني نيست بخواي بخوني باختي!عاشورا بازي کردنيه!ا

گه تو عاشورا خوندن به ياد عهد الستت افتادي بازيگري!گفت بپا يزيدي نشيا!

گفت:اگه پاشي نماز بخوني و کينه تو دلت باشه فرهنگت يزيديه!نماز بخوني و دنبال تجمل باشي...ن

ماز بخوني و سرپيچي امر معشوق رو بکني فرهنگت يزيديه!

عاشورا هم حسينيا نماز جماعت اول وقت خوندند و هم يزيديا!ملتفتي؟

ميگفت هروز صبح که پاميشي حسين تو دلت هل من ناصر ينصرني ميگه!نکنه تو هم مثل کوفيا بگي برو بابا دلت خوشه!

ميگفت:امام زمان يه قد و بالا نيست!آقا تو قلبه!تو دله! هنوز هم شب عاشوراست ها!

نري به دعوت آقا پشت پا بزني!تاوقتي مهدي فاطمه بياد شب عاشوراست!ي

ه ذره ناخالصي داشته باشي تو اين غربال ميفتي!گفتم :مگه ناخالصي دارم؟

گفت:آره هم خودتو گول بزن هم بقيه رو اما ما که ميدونيم تو کي هستي!ما خودمون روانشناسيم...

گفت اين غير ناخالصيه؟صبح مسلمون ،عصر منافق ،شب کافر...اين قبول نميشه!ميفته!

نگو به من احتياج نيستا!اتفاقا به تويکي نيازه!بمونيا!

شب عاشوراست ها!ادب و شرم ببر به خدا حسين مي خرتت!

شب عملياته!شب عملياته اونموقع که به خودت ميگي اين نگاه رو بکنم يا نکنم ...

اينجا برم يا نرم...پا تو اين مجلش بزارم يانزارم ...اين حرف رو بزنم يا نزنم....

اونوقته که شب عملياته تو ست! اونوقت که آقا نيگات ميکنه ميگه :بازم خراب کرد...شب عملياته!

جا نزني بري!

.....................................................امسال فقط همينارو ميگفتند..

.ازم ميپرسيدند از 4سال پيش تاحالا چقدر تغيير کردي؟چقدر براما کار کردي؟.

...منم هيچي نداشتم که بگم...هيچي...اينقدر کم اورده بودم که حتي يه قطره اشک هم نميريختم...

کم آورده بودم...هيچي نميفهميدم جز اينکه معيار دنيايي ما با معيار اون معشوق فرق داره...

شهداي اروند خيلي باهام حرف زدند...بهم گفتند فاطمه!تو هيچي نيستي!هيچي!

بهم گفتند با معيار هاي ما خودتو بکش بالا وگرنه آخر کار ميبيني هرچه رشته بودي پنبه شد...

بخوان دعاي فرج را دعا اثر دارد
دعا کبوتر عشق است و بال و پر دارد
بخوان دعاي فرج را و عافيت بطلب
که روزگار بسي  فتنه زير سر دارد
بخوان دعاي فرج را که يوسف زهرا
ز پشت پرده غيبت به ما نظر دارد
بخوان دعاي فرج را به ياد خيمه سبز
که آخرين گل سرخ از دلت خبر دارد

بازهم پنج شنبه بود...اما...امتحان تاريخ ادبيات ترم داشتيم...وبازهم تقلب هاي بچه ها...تقلب هاي عالمان ديني مدرسه علوم و معارف اسلامي کوثر که مرا خورد ميکند...البته خنسي شد...شماره هاي صندلي هارا عوض و خلاصه جاهاي تقلب را محيا کردند.هنگام پخش برگه سوالات ناظم ميديد که بچه ها سر جاي خودشان نيستند و بعد پرسيد کي جاي شماره ها رو عوض کرده...دختر يک خانم طلبه گفت:همّه ي شماره ها غاطيه خانم!ناظم:نه کي گفته براي چي؟دختر طلبه:خانم همّه غاطيه من خودم ديدم!(دروغ ميگفت ميدونست شماره ها رو خود بچه ها جابه جا کردند) ...و بعد ناظم گفت من خودم اين شماره هارو امروز صبح چسباندم!

نميدانم تا کي بايد اين عالمان بي دين را تحمل کنيم ...تاکي خدا مي داند...

از وقتي از حلف الالف استعفا دادم بهتر حواسم به خودم جمع شده...دلم براي صحبتهاي آقاي حجتي در اروند تنگ شده بود ...خيلي! ياد اونجاها که توي اروند ميگفتند:کيه که گره خورده تو کارش؟کيه که دل خودشو گم کرده؟....و من در پاسخ سوال اول تو دلم نجوا مي کردم و ميپرسيدم ممکنه من باشم؟و در پاسخ سوال دوم در دلم دااااد ميزدم داد مي زدم که من!!!!!!من خودمو گم کردم!من از روزگار خسته شدم...من دارم کم ميارم...

اروند که بوديم هيچ چيزي يادم نميومد و در ذهنم هيچ مطلبي نبود جز اينکه آقاي حجتي ابتداي راه گفتند سلاح ما گريه نيست !

گريه و زاري سر ندادم چون پارسال اربعين آقاي امجد تاکيد داشتند که شور نميخواد شعور ميخواد!و من بعد از سه سال دوري از اروند با شناخت بيشتري برگشتم...حتي يادم نمي آمد کجا بود که اشکم جاري شد آخر سه سال گذشته بود...وقتي در ذهنم صحنه را بازسازي کردم..اروند تداعي شد...

اروند...  

امروز که دلم هواي اروند کرده بود...آمدم پاي رايانه نشستم و باز به فايل اروند گوش دادم...به اميد آنجا که اقاي حجتي مي گفتند:همه کنار اين آب آرام باشيد مي خوايم عمليات کنيم...شب عملياته اونموقع که مرددي نگاه بکني يانکني ...اينجا بري يانري...پا تو اين مجلس بزاري يا نزاري...اونجاست که شب عمليات من و تو ست...اونجا که امام زمان نگاه ميکنه ميگه اين گناه نمي کنه اما بازم خراب ميکنه...

آمدم بروم مقبره الشهدا...مي دانم شوخي نيست ...هرگاه که مي روم شهدا دعوتم ميکنند...مريم سادات ع تماس گرفت گفت برويم مقبره گفتم من دارم ميروم ...مي خواستم تنها باشم...اما اين سومين دفعه اي است که به نيت تنهايي و خلوت مي روم و يک نفر خلوتم را مي شکند...مي دانم تقديري است...شايد نبايد فعلا تنها باشم...شايد بايد صبر کنم...صبري جميل...اين پنج شنبه هم خدا نخواست تنها باشم...حکمتش چيست نمي دانم...

الهي ! رضا برضائک و تسليما لامرک